Talstöðin í Kópavogi lokar um mánaðamótin þar sem engir talmeinafræðingar hafa gefið sig fram til að taka við rekstrinum, sem eykur enn á þegar langa biðlista.
Dapurlegur endir blasir við hjá Talstöðinni í Kópavogi nú þegar enginn hefur boðist til að taka við rekstri stofunnar. Það eru fjórir talmeinafræðingar sem láta af störfum um mánaðamótin vegna aldurs, en þrátt fyrir ítrekaðar auglýsingar hefur enginn áhugi verið á að halda starfseminni gangandi.
Signý Einarsdóttir, einn talmeinafræðinganna, segir að þær hafi lengi reynt að finna eftirmenn til að sinna þeim fjölmörgu börnum og ungmennum sem reiða sig á þjónustuna.. Ástandið er orðið grafalvarlegt þar sem um fimm þúsund börn bíða nú eftir aðstoð, sum hver í allt að fjögur ár, sem getur haft varanlegar afleiðingar fyrir framtíð þeirra.
Þessi staða er áhyggjuefni þar sem hún sýnir hversu viðkvæm þjónusta við börn með málþroskaraskanir er í dag. Þegar reyndir sérfræðingar hætta án þess að nýir komi í staðinn, skerðist aðgengi barna að nauðsynlegri þjónustu á mikilvægasta mótunarskeiði þeirra, sem eykur ójöfnuð og vanda í skólagöngu.
Talmeinafræðingarnir gagnrýna stjórnvöld harðlega og benda á að frá árinu 2012 hafi fjölmargar nefndir verið skipaðar án þess að árangur hafi sést. Þær telja að óvissa um framtíð stéttarinnar og reglugerðir stjórnvalda fæli fólk frá því að fara út í stofurekstur.
Sérstök gagnrýni beinist að Sjúkratryggingum Íslands sem hafa ekki gert nýjan samning við stéttina síðan 2017. Þetta er af mörgum talið óskiljanlegt í ljósi þess að sambærilegar stéttir eins og sjúkraþjálfarar hafa búið við formlegri samninga, sem auðveldar rekstur og þjónustu.
Einnig er bent á að hið svokallaða blandaða kerfi, þar sem verkaskipting er á milli sveitarfélaga og einkastofa, þarfnist endurskoðunar.. Í stað þess að styrkja kerfið hefur stjórnleysi og skortur á samvinnu við stéttina gert það að verkum að einkarekstur er orðinn óaðlaðandi valkostur fyrir talmeinafræðinga.
Samkvæmt upplýsingum frá Misryoum hyggjast fleiri stofur loka á næstunni ef ekkert verður að gert. Þetta setur stjórnvöld í þá stöðu að þurfa að svara því hvort þau ætli að grípa inn í eða einfaldlega horfa upp á að biðlistar hverfi vegna þess að þjónustan er hætt að vera í boði.
Stöðug lokun sérfræðiþjónustu eins og Talstöðvarinnar gefur til kynna að kerfisbundinn vandi sé til staðar sem krefst tafarlausra aðgerða stjórnvalda. Ef brugðist er við með réttum hætti mætti tryggja að faglega sinnt sé þeim hópi barna sem þarf á aðstoð að halda.