Het nieuws kwam gisteren binnen, en eerlijk gezegd voelt het nog steeds een beetje onwerkelijk. Moya Brennan, de vrouw die met haar etherische stem en harpspel de Ierse volksmuziek voor miljoenen mensen op de kaart zette, is niet meer. Op 73-jarige leeftijd is ze in County Donegal overleden, in het bijzijn van haar familie. De geur van nat gras en turf in de Ierse wind—dat is het beeld dat bij me opkomt als ik aan haar muziek denk. Een beetje nostalgisch misschien, maar dat is precies wat haar werk deed.
Ze werd geboren als Máire Philomena Ní Bhraonáin in Dublin, de oudste van negen kinderen in een gezin waar muziek de ademlucht was. Al vroeg zong ze in het café van haar vader, om uiteindelijk via het conservatorium de weg naar de top te vinden. In 1970 richtte ze Clannad op. Het ging snel. Ze wonnen prijzen, kregen contracten en de band groeide uit tot een internationaal fenomeen. En ja, haar zus Enya zat er ook even bij, tussen 1980 en 1982, voordat zij haar eigen iconische pad bewandelde.
Het succes van ‘Theme from Harry’s Game’ in 1983 blijft een bizar kantelpunt. Een Iers nummer, in het Iers, in ‘Top of the Pops’? Destijds was dat ongehoord. Moya bewees dat taal geen barrière was voor emotie — of misschien juist wel, dat het mysterie de luisteraar juist trok. Ze werkte met zowat iedereen: van Bono tot Mick Jagger en Robert Plant. Een indrukwekkend rijtje namen, al was zijzelf altijd de rustige, spirituele kracht in het midden.
Het leven was zeker niet alleen maar rode lopers en Grammy’s. Ze was open over haar donkere jaren; de worsteling met alcohol, drugs en de abortus die ze in het buitenland moest ondergaan omdat het in Ierland toen simpelweg niet mocht. Later vond ze rust in haar christelijk geloof en zette ze zich in voor anderen. Het is bijna wrang hoe die zware longproblemen haar de laatste jaren zo dwarszaten, terwijl ze zelf anderen probeerde te steunen.
In 2023 nam Clannad officieel afscheid met een laatste concert. Een mooi moment, zo achteraf gezien. Nu laat ze haar echtgenoot en twee kinderen achter. Volgens Misryoum stroomden de eerbetonen al snel binnen, met de Ierse eerste minister Micheál Martin voorop, die benadrukte hoe ze de Ierse folk naar het wereldtoneel tilde. Het voelt als het einde van een heel specifiek tijdperk.
Ze heeft 25 albums gemaakt en miljoenen platen verkocht. Toch is het die stem — die bijna bovenaardse klank — die blijft hangen. Ik luister nu naar een oude opname, en het is… nou ja, het is gewoon prachtig. Rust zacht, Moya.