Եվրոպացիների քաղաքականությունը՝ ՀՀ-ի հետ կապված, միտված է հակառուսական տրամադրություն ստեղծելուն

Միջազգային քաղաքական գործիչների և հասարակական հատվածի գնահատմամբ՝ Երևանում ընթացող եվրոպական գագաթնաժողովի շրջանակներում Հայաստանի վարած քաղաքականությունը ավելի շատ սերվիսային բնույթ է կրում, ինչը լուրջ մտահոգությունների տեղիք է տալիս։

Երևանում ընթացող եվրոպական գագաթնաժողովի շրջանակներում ընթացող քննարկումները հերթական անգամ վեր հանեցին Հայաստանի շուրջ ձևավորվող աշխարհաքաղաքական բարդ իրավիճակը։ Ըստ վերլուծաբանների, եվրոպացիների քաղաքականությունը ՀՀ-ի հետ կապված միտված է հակառուսական տրամադրություն ստեղծելուն, ինչը լուրջ մտահոգություններ է առաջացնում քաղաքական շրջանակներում։

Misryoum-ի տվյալներով՝ միջոցառման մասնակիցները և քաղաքական գործիչները շեշտում են, որ Հայաստանն այս պահին ավելի շատ հանդես է գալիս որպես ադմինիստրատոր, քան սուբյեկտ։ Մինչ աշխարհը գտնվում է խզվածքի մեջ, իսկ պետությունների անվտանգությունը՝ վտանգի տակ, իշխանությունների գործողությունները գնահատվում են որպես անհեռատես։

Քննադատները նշում են, որ Հայաստանի իշխանությունները հավաքն օգտագործում են բացառապես սեփական ընտրական նպատակների համար՝ անտեսելով ազգային անվտանգության հիմնարար խնդիրները։ Մինչդեռ ԵՄ ներկայացուցիչները շեշտը դնում են Միջին միջանցքի և տարածաշրջանային կոմունիկացիաների կարևորության վրա, հայ հասարակության որոշ հատվածներ դժգոհություն են հայտնում իշխանությունների «սերվիսային» քաղաքականությունից։

Ներկա իրավիճակը ցույց է տալիս, որ միջազգային դերակատարների օրակարգը կարող է հակասել Հայաստանի երկարաժամկետ շահերին, հատկապես, երբ խոսքը գնում է տարածաշրջանում ազդեցության գոտիների վերաբաշխման մասին։ Իշխանությունների կողմից օրակարգ ձևավորելու անկարողությունը կարող է անդառնալի հետևանքներ ունենալ երկրի անվտանգային համակարգի համար։

Միջոցառման ընթացքում եղել են նաև բողոքի ակցիաներ՝ մասնակիցները պահանջել են գործուն քայլեր, ոչ թե պարզապես հայտարարություններ։ Լրագրողների հետ շփումներում քաղաքացիները հստակ ընդգծել են՝ անընդունելի է սեփական խնդիրները վստահել օտարներին՝ ակնկալելով կոնկրետ լուծումներ հենց սեփական կառավարությունից։

Այս ամենը վկայում է Հայաստանի ներքին քաղաքական դաշտում առկա լուրջ ճեղքվածքի մասին, որտեղ մի կողմից իշխանությունները ձգտում են արևմտյան ինտեգրման, մյուս կողմից՝ հասարակության մի զգալի մասը վտանգներ է տեսնում այդ գործընթացներում։ Այս գործընթացները կարող են նոր մարտահրավերներ ստեղծել երկրի ներքին կայունության համար։

Վերջապես, կարևոր է հասկանալ, որ պետական սուբյեկտությունը չի կարող պահպանվել միայն սպասարկող քաղաքականություն վարելով։ Եթե պաշտոնական Երևանը չկարողանա համադրել միջազգային գործընկերների շահերը ազգային անվտանգության հետ, Հայաստանը կհայտնվի էլ ավելի անկանխատեսելի իրավիճակում, որտեղ յուրաքանչյուր սխալ քայլ կարող է վճարվել հայկական ընտանիքների անվտանգության հաշվին։