VHP-parlementariër Chuanrui Wang hekelt het lage wetgevingsresultaat van De Nationale Assemblee. Slechts huishoudelijke en commissie-vergaderingen, terwijl hij eerder veel meer wetten zag passeren.
De kritiek op het parlementaire tempo in Suriname klinkt steeds luider.
VHP-parlementariër Chuanrui Wang zegt dat De Nationale Assemblee te weinig wetten heeft goedgekeurd.. In het programma Mmanten Taki op STVS stelde hij dat er “maar drie halve wetten goedgekeurd” zijn, terwijl het parlement al bijna een jaar bezig is.. Wang is daarmee niet tevreden over het rendement dat uit het parlement naar buiten komt.
Wang plaatst zijn ontevredenheid in context van zijn eigen parlementaire ervaring.. In zijn eerste termijn kreeg hij volgens hem te maken met de Covid-19-periode, waarin er door beperkingen een verbod op samenscholing gold.. Daardoor was het volgens de politicus minder vanzelfsprekend om parlementair werk uit te voeren, al zag hij toen ook een duidelijker stroom aan goedgekeurde wetten.. Nu is dat anders, zegt hij, en dat frustreert hem.
Op dit moment, zo geeft Wang aan, vinden er vooral huishoudelijke vergaderingen en commissie-overleggen plaats.. Dat betekent dat er wel beweging is binnen het parlement, maar dat de stap van behandeling naar goedkeuring volgens hem te traag of te beperkt verloopt.. Voor de samenleving is het verschil snel voelbaar: wetten gaan niet alleen over procedures, maar over regels die beleid mogelijk maken en richting geven aan het dagelijks leven.
Wang benadrukt dat hij het tempo “niet gewend” is.. Die opmerking raakt aan iets groters dan een persoonlijke voorkeur: als wetgevingswerk stagneert, stapelen dossiers zich op en schuift de uitvoering van beleid door.. Zelfs wanneer er intern wordt vergaderd, kan het eindresultaat voor burgers en organisaties achterblijven, omdat een wet pas effect heeft wanneer ze uiteindelijk is goedgekeurd en verder kan worden uitgewerkt.
Zijn kritiek sluit aan bij eerdere geluiden uit het parlement.. A20-parlementarier Steven Reyme liet eerder al weten teleurgesteld te zijn over het rendement vanuit De Nationale Assemblee.. Reyme stelt dat de kritiek vanuit de samenleving terecht is, omdat ook hij niet tevreden is met het percentage aan goedgekeurde wetten.. Daarbij gaat het niet enkel om de hoeveelheid, maar ook om de vraag waarom de behandeling van wetgeving zo lang blijft hangen.
Reyme introduceert daarbij een praktische aanpak.. Hij pleit ervoor dat het parlement, wanneer de behandeling van één specifieke wet stokt, gewoon door moet gaan met de behandeling van andere zaken die op de lijst staan.. In zijn visie kan zo vertraging worden voorkomen van wetsproducten die gelijk of zelfs belangrijker zijn voor de samenleving.. Het idee is helder: stilstand bij één dossier hoeft niet automatisch te betekenen dat het hele wetgevingsproces vertraagt.
Voor Misryoum is dit debat vooral relevant omdat het raakt aan de verwachtingen die burgers mogen hebben van hun volksvertegenwoordiging.. Een parlement dat veel vergadert, maar weinig wetten afrondt, kan al snel de indruk wekken dat de politieke agenda onvoldoende wordt omgezet in concrete besluiten.. Zeker in een periode waarin maatschappelijke druk op thema’s vaak blijft bestaan, wordt duidelijk hoe belangrijk snelheid en continuïteit zijn in de wetgevingsketen.