गुराँस फुल्ने मौसमसँगै ताप्लेजुङलगायतका क्षेत्रमा घरबास र स्थानीय परिकारका व्यवसाय बढ्दै गएका छन्। पर्यटकको चापसँगै आम्दानीमा सुधार आएको भनाइ छ।
गुराँसले डाँडा ढाक्न थालेसँगै गाउँघरको सिजन पनि चलायमान हुन्छ, र त्यही तरंग स्थानीय घरबाससम्म पुग्न थालेको छ। माघदेखि सुरु भएर बेँसीमा माघको तेस्रो सातासम्म र पहाडी तथा हिमाली क्षेत्रमा जेठ दोस्रो सातासम्म फुल्ने गुराँसले पर्यटन प्रवर्द्धनसँगै आम्दानीको नयाँ बाटो खोलेको छ। यसै क्रममा गुराँससँगै फस्टाउँदै स्थानीय घरबास व्यवसायतर्फ चासो बढेको देखिन्छ।
हिमाली जिल्लातर्फ, विशेष गरी ताप्लेजुङका वनपाखामा गुराँस चैत–वैशाखमा राताम्य दृश्य बनाउँदै आन्तरिक तथा बाह्य पर्यटक तान्ने गर्छ। गुराँस फुल्ने आसपासका क्षेत्रमा पछिल्लो समय खाजाघर, चिया पसल र घरबास सञ्चालन गर्ने क्रम बढेकाले स्थानीयको दैनिक आम्दानीमा सुधार आउने बताइएको छ।
यस्तो मौसमी आकर्षणले घरबास व्यवसायलाई मात्रै होइन, स्थानीय सेवा र उत्पादनसँग जोडिएका साना उद्यमहरूलाई पनि गति दिन्छ। पर्यटन बढेपछि मागसँगै स्थानीयले आफ्नो कामको मूल्य र अवसर दुवै पाउँछन्।
ताप्लेजुङ एफएमका स्टेसन म्यानेजर देवराज गुरुङका अनुसार गुराँस देखिने पाखामा घरबास सञ्चालन र स्थानीय परिकार प्रवर्द्धनले व्यवसायिक सम्भावना बढाएको छ। उनले गुराँसका बोट संरक्षण र विस्तारमार्फत आन्तरिक पर्यटन जोड्ने प्रयास भइरहेको र यस वर्ष राम्रो व्यापार भएको धारणा राखेका छन्।
हिमाली संरक्षण मञ्चका कार्यक्रम संयोजक रमेश राईले पाथीभरा क्षेत्रमा धेरै प्रजातिका गुराँस पाइने र चैत–वैशाखमा पाथीभरा मन्दिर जाने पदमार्ग गुराँसले ढाकिँदा तीर्थयात्री तथा पर्यटकको चाप बढ्ने गरेको बताए। पर्यटक आउने लहरसँगै स्थानीयले आफ्नो सेवासँग गुराँसको प्राकृतिक सौन्दर्यलाई जोडेर अघि बढ्ने ठाउँ बनिरहेको छ।
पर्यटकको आगमन बढ्नुको अर्थ सामान्य हल्ला मात्र होइन, स्थानीय अर्थतन्त्रका लागि मागको निरन्तरता पनि हो। घरबास चल्ने मौसम छोटो भए पनि त्यसले वर्षभरि कामको योजना बनाउन मद्दत गर्छ।
पाथीभरा क्षेत्रका होटल व्यवसायी सङ्घका अध्यक्ष इन्द्रनारायण श्रेष्ठका भनाइ अनुसार गुराँस फुल्ने समयमा होटल व्यवसायीहरूले राम्रो आम्दानी पाउने गरेका छन्। यसले घरबास मात्रै होइन, आवास र आतिथ्यसम्बन्धी समग्र सेवामा लहर सिर्जना भइरहेको संकेत गर्छ।
गुराँस प्रचुर मात्रामा पाइने क्षेत्रहरूमा ताप्लेजुङ, तेह्रथुम र सङ्खुवासभाको सङ्गमस्थल तीनजुरे–जलजले–मिल्के पनि पर्छ, जहाँ धेरै प्रजातिका गुराँस पाइन्छन्। त्यही क्षेत्रमा होटलतर्फका व्यवसायीहरूले तराईबाट पनि आन्तरिक पर्यटक आउने गरेको बताउने गरेका छन्।
तेह्रथुमको बसन्तपुरमा गुराँसका जुस र रक्सी लोकप्रिय भएको प्रसङ्गसमेत उल्लेख गरिएको छ। मैवाखोला क्षेत्रको मिल्केमा पर्यटन मन्त्रालयमार्फत गुराँस पार्क निर्माण भएको पनि भनिएको छ।
अन्त्यमा, गुराँस फुल्ने सिजनलाई स्थानीयले घरबाससम्म ल्याएर उपयोग गर्न थालेपछि प्राकृतिक सम्पदा र रोजगारीबीचको सम्बन्ध अझ स्पष्ट हुँदै गएको छ। Misryoum का अनुसार यस्तो प्रवृत्तिले गाउँको आम्दानी बढाउने मात्र होइन, गुराँस संरक्षण र पर्यटन व्यवस्थापनप्रति पनि चासो बढाउने देखिन्छ।