Në një seancë përkujtimore, deputetët e Kuvendit të Kosovës i dhanë nderime ish-kongresistit amerikan Eliot Engel, duke e vlerësuar si mbështetës të palëkundur të lirisë dhe pavarësisë së Kosovës.
Kuvendi i Kosovës mbajti të premten një seancë përkujtimore për ish-kongresistin amerikan Eliot Engel, i cili ndërroi jetë më 10 prill në moshën 79-vjeçare. Nderimi u shoqërua me një mesazh të qartë: Engel u pa si një zë që i doli Kosovës përkrah kur vendi kishte më së shumti nevojë.
Fotoja e Engelit u vendos pranë foltores së Kuvendit, ndërsa zyrtarë të lartë dhe deputetë shprehën respekt për figurën e tij.. Në fjalën e saj, kryetarja e Kuvendit dhe ushtruesja e detyrës së presidentit, Albulena Haxhiu, tha se e kujton atë si dikë që i qëndroi pranë Kosovës në ditët më të vështira, kur vendosmëria ndërkombëtare nuk ishte gjithmonë e dukshme.. Ajo e përmendi periudhën e viteve ’90, kur shqiptarët e Kosovës vuanin nën regjimin e Sllobodan Millosheviqit dhe bota ende hezitonte të vepronte.
Haxhiu tha se Engel “ngriste zërin” pikërisht atëherë, duke e lidhur mbështetjen e tij me virtytet njerëzore që, sipas saj, e karakterizonin një politikan të rrallë.. Në seancë, emri i Engelit u trajtua jo vetëm si histori personale, por si pjesë e një rrugëtimi më të gjerë politike: nga mbrojtja e të drejtave, tek thirrjet për ndërhyrje konkrete dhe deri te angazhimi i zëshëm për njohjen e Kosovës.
Në këtë kontekst, në përkujtim u theksua se Eliot Engel ishte demokrat dhe përfaqësonte pjesën e Bronksit në Nju Jork.. Ai, sipas të dhënave të përmendura në seancë, e mbajti atë rol që nga viti 1989.. Po ashtu u përmend fakti se ai i përkiste ndër ligjvënësit e hershëm amerikanë që kërkuan që administrata e Bill Clintonit të ndërhynte në vitin 1998, për t’i dhënë fund veprimeve të forcave jugosllave e serbe në Kosovë.
Më pas, vëmendja u zhvendos te periudha kur lëvizjet për njohje po merrnin formë më të qartë në qarqet amerikane.. Engel u cilësua si njëri prej zërave më të zëshëm në Kongres për njohjen e pavarësisë së Kosovës nga Shtetet e Bashkuara.. Kryeministri Albin Kurti e përshkroi Engelin si “mik” dhe “mbështetës të madh” të shqiptarëve në përgjithësi dhe të Kosovës në veçanti, duke e parë angazhimin e tij si avokim të vazhdueshëm të të drejtave të njeriut dhe të drejta civile.
Kurti tha se Engel nuk u kursye në qëndrimet e tij kur bëhej fjalë për të drejtën e historisë dhe për mbrojtjen e atyre që, sipas tij, duhet të triumfonin.. Ai e lidhi përkushtimin e Engelit me shumë dekada shërbimi në Kongresin amerikan, duke shtuar se mbështetja për Kosovën ishte e vazhdueshme edhe atëherë kur ishte më e vështirë të mbash atë linjë.. “Kongresisti Engel i qëndroi besnik angazhimit për kombin tonë”, tha Kurti, duke e paraqitur njohjen personale si një element që e thelloi lidhjen politike.
Një moment i veçantë në përkujtim ishte edhe rikthimi i një citimi të Engelit nga një ceremoni për shënimin e 10-vjetorit të Pavarësisë së Kosovës më 2018 në Kuvendin e shtetit.. Kurti e përmendi atë fjalë si dëshirë të qartë të Engelit: Kosovën ta shohë të njohur nga secili shtet, Kosovën të anëtarësuar në Kombet e Bashkuara, në NATO, dhe sërish në Kombet e Bashkuara—një listë që, në interpretimin e atyre që e sollën, tingëllon si vizion i përpjekjes politike, jo si premtim i rastësishëm.
Në Kuvend, mbështetja e palëkundur e Engelit u përkthye edhe në gjurmë konkrete brenda shoqërisë kosovare.. U përmend se Kosova ka emëruar një rrugë dhe një autostradë për nder të tij, ndërsa është lëshuar edhe një pullë postare me fotografinë e Engelit.. Përtej simbolikës, kjo lloj njohjeje shpesh funksionon si kujtesë publike: i kujton brezave se sa e rëndësishme ka qenë aleanca ndërmjet vendit dhe atyre që, nga institucione të mëdha, i dhanë peshë zërit të Kosovës.
Deputetja e opozitës nga Partia Demokratike e Kosovës, Vlora Çitaku, foli për “ura të padukshme, por të fuqishme” mes një vendi të vogël dhe një bote të madhe.. Ajo e lidhi këtë me përvojën e saj si ambasadore e Kosovës në Uashington nga viti 2015 deri në vitin 2021, duke thënë se Engel kishte krijuar jo vetëm miqësi, por edhe një standard të angazhimit që të tjerët e kishin të vështirë ta imitojnë.. Jehona Lushaku e Lidhjes Demokratike të Kosovës e përshkroi Engelin si një zë të fuqishëm të lirisë, duke kujtuar se kur “gjenocidi serb po e sundonte vendin”, një dritë në Kongresin amerikan mbetej ndezur për Kosovën.
Në fund, përkujtimi në Kuvend e ktheu figurën e Eliot Engel në një lexim të dyfishtë: si histori e një përkrahësi të jashtëm, por edhe si shenjë e mënyrës si politika ndërton hapësira për të drejtat e njeriut.. Për Kosovën, ky lloj nderimi nuk është vetëm reflektim ndaj të kaluarës; ai mban gjallë pritshmërinë që angazhimi për drejtësi të mos shuhet.. Në planin afatgjatë, nisma të tilla mund të rrisin edhe kujtesën institucionale—që marrëdhëniet me aleatët të jenë po aq të vazhdueshme sa kanë qenë zërat që e shtynë historinë drejt pavarësisë.