Sífellt meira einangraður: Þrýstingur á Pútín eykst vegna ótta við banatilræði

Samkvæmt Misryoum hefur öryggi og einangrun Pútíns verið aukin, meðal annars vegna áhyggja um banatilræði og um leið starfshætti innan kerfisins.

Sífellt meiri einangrun hjá Pútíni endurspeglar vaxandi áhyggjur af öryggi og valdagrunni, þar sem ótti við banatilræði virðist sitja ofarlega.

Misryoum bendir á að frá því í mars hafi rússnesk yfirvöld haft sérstakar áhyggjur af því að leynilegar upplýsingar geti lekið.. Í því samhengi er einnig talað um mögulegar tilraunir gegn Pútín og jafnvel valdaránstilraunir, sem skýrir hvers vegna öryggisráðstafanir hafi verið þjappaðar að enn frekar.

Þetta skiptir máli því þegar óvissa tengist persónulegri lífshættu getur hún haft keðjuáhrif inn í daglegt verklag, samskipti og aðgengi að forsetanum.

Þá er því lýst að verðir Pútíns hafi áhyggjur af því að áhrifamiklir menn í Rússlandi kunni að nýta sjálfsprengidróna gegn honum. Af þeim sökum sé Pútín sagður hafa skipt um búsetu og dvalarsvæði, meðal annars á svæðum í og nærri Moskvu og við Valdai-hérað, og dvelja þar skemmri tíma í senn.

Einnig kemur fram að þeim sem starfa náið með forsetanum sé settar skorður í samskiptum.. Misryoum greinir frá því að starfsmönnum sé bannað að nota síma og að þeir eigi eingöngu að nota tölvur sem séu ekki tengdar við internetið, auk þess sem að hluta til hafi verið takmarkaður aðgangur að internetinu á ákveðnum svæðum.

Þessi nálgun segir sögu um hve mikilvægt netöryggi og aðgangsstýring getur orðið þegar kerfið telur sig þurfa að hemja hvers konar áhættu, líka þann sem tengist upplýsingaflæði.

Við þetta bætist að öryggisgæsla sé sögð hafa verið aukin kringum háttsetta herforingja, þar sem einnig er horft til banatilræða sem tengd séu Úkraínumönnum.. Í tengslum við innri átök innan rússneska kerfisins sé jafnframt talað um að herforingjaráð hafi orðið vettvangur gagnkvæmra ásakana um hvernig ákveðnir atburðir hafi gerst.

Í samhliða lýsingum á verkferlum forsetans kemur fram að Pútín fylgist nánar með þróun mála í stríðinu en áður var.. Misryoum segir að hann sé sagður halda fundi reglulega með herforingjum og leggja áherslu á bæði stórar og smærri breytingar í víglínunni, á sama tíma og aðrir málaflokkar fái takmarkaðri tíma.

Auk þess er bent á að rússnesk ríki og ráðandi fylkingar gætu staðið frammi fyrir erfiðum tímum þar sem stríð, efnahagsleg vandamál og samfélagslegur þrýstingur gætu aukið togstreitu um völd og framtíð.. Þessi óvissa varpar einnig ljósi á hvers vegna einangrun og hörð öryggisvöktun geta orðið hluti af stærra stjórnmálaferli, frekar en einungis staðbundin ráðstöfun.

Síðast er dregin upp mynd af því að Rússar standi í raun frammi fyrir tveimur meginstefnum: annars vegar að festast í áframhaldandi valdaöryggi með öflugum öryggisstofnunum, eða hins vegar að stefna í átt að ástandi sem líkist því sem áður einkenndi valdahræringar og innri átök.. Misryoum tekur fram að þessi þróun virðist tengjast því að stjórnkerfið sjái aukna hættu, og bregðist við með enn meiri aðskilnaði og eftirliti.