Gerrie uit Een vergetelijk mooie reis overleden aan Lewy body dementie

Het nieuws kwam hard aan. Gerrie, die we nog kennen van het ontroerende programma ‘Een vergetelijk mooie reis’, is overleden. Ze leed aan Lewy body dementie, een slopende ziekte die haar en haar naasten de afgelopen tijd flink heeft beproefd. Het ruikt in mijn werkkamer naar oude koffie en de regen tikt ritmisch tegen het glas — een grijs moment voor zo’n bericht.

Haar dochters, Isabelle en Dionne, herinneren zich haar als een enorm liefdevolle vrouw. Ze stond altijd voor hen klaar, echt altijd. Isabelle vertelde eerder al dat haar moeder haar overal bij hielp, maar die warme aanwezigheid werd langzaam minder. Tijdens die bijzondere reis naar Benidorm met Paul de Leeuw werd voor de kijker pijnlijk duidelijk dat het misging. Of nou ja, dat het proces al ver gevorderd was.

“Ze heeft wel het een en ander ingeleverd het afgelopen jaar”, vertelden de zussen destijds. Het praten werd lastig; er kwamen af en toe nog wel wat woorden uit, maar een echt gesprek zat er niet meer in. Dionne wilde ook eigenlijk niet weten of haar moeder haar nog herkende – ze wist dat ze familie waren, dat voelde ze vast wel, maar die bevestiging hoefde voor haar niet. Het is een pijnlijk stukje onzekerheid dat je liever niet onder ogen ziet, denk ik.

En dan was er nog Rien, haar man. Voor hem was de impact misschien wel het grootst. Het moment dat Gerrie niet langer thuis kon wonen, die leegte in huis… hij vertelde erover met tranen in zijn ogen. Dat blijft natuurlijk moeilijk, zo’n leeg huis. Je went er nooit aan.

Wat nu ook wel weer boven komt drijven, is die erfelijke factor. Isabelle en Dionne maken zich zorgen, logisch. Ze laten zich nu nog niet testen, want wat heb je eraan als er toch geen medicijn is? “Wanneer ze iets kunnen, dan ben ik de eerste”, zei Isabelle eerder. Een begrijpelijk standpunt, al blijft het een zwaar zwaard van Damocles boven hun hoofd hangen. Ergens hoop je dat de wetenschap opschiet, maar ja.

Misryoum laat weten dat de beelden van die reis destijds veel losmaakten bij het publiek. Het was geen makkelijke televisie, maar wel eerlijk. Paul de Leeuw deelde later nog meer over de reis, het was voor hem duidelijk ook een ervaring die hij niet snel zou vergeten. Het is stil nu.