Президенти Тоҷикистон дар пайи ҳалокати чанд сарбоз, аз фармондеҳони низомӣ тақозо кард, ки масъалаи интизомро дар артиш таҳти назорати ҷиддӣ қарор диҳанд.
Ҳалокати се сарбози ҷавон дар давоми як моҳи охир раиси ҷумҳури Тоҷикистон Эмомалӣ Раҳмонро водор кард, то масъалаи риояи тартибу низом дар артишро дар сатҳи Шӯрои амният матраҳ кунад.
Дар ҷаласаи ахири Шӯрои амнияти миллӣ, президент аз мақомоти интизомӣ ва фармондеҳони нерӯҳои мусаллаҳ талаб намуд, ки барои иҷрои дақиқи оинномаҳои низомӣ чораҳои фаврӣ андешанд. Ба гуфтаи Misryoum, ин таваҷҷуҳи вижа дар ҳолест, ки ҷомеа аз хабарҳои марги нобаҳангоми сарбозон нигарон аст.
Ин дастури раиси ҷумҳур нишон медиҳад, ки давлат барои бозгардонидани эътимод ба хизмати ҳарбӣ ва коҳиши ҳодисаҳои нохуш дар қисмҳои ҳарбӣ талош дорад.
Тибқи маълумоти расмӣ, дар нишасти мазкур ба ҷуз аз масъалаҳои амниятӣ, ҳамчунин рафти даъвати баҳорӣ ба сафи нерӯҳои мусаллаҳ мавриди баррасӣ қарор гирифтааст.. Ҳарчанд дар бораи сабабҳои дақиқи марги сарбозон ҷузъиёти зиёд дода нашудааст, аммо ин мавзӯъ дар доираҳои расмӣ ба таври ҷиддӣ садо додааст.
Дар моҳи апрели соли ҷорӣ ҷони Исрофил Азимзода, Ғолибҷон Иброҳимов ва Шаҳбоз Ҷонмаҳмадзода дар шароити гуногун канда шуд. Ҳар як аз ин ҳолатҳо суолҳои зиёдеро дар назди ҷомеа ва пайвандони сарбозон боқӣ гузоштааст.
Дар ҳоле ки мақомоти тафтишотӣ эълом кардаанд, ки сабабҳои ин фоҷиаҳоро таҳқиқ мекунанд, ҳомиёни ҳуқуқ таъкид доранд, ки муносибатҳои ғайриоинномавӣ дар қисмҳои ҳарбӣ яке аз омилҳои асосии таҳдид ба ҷони сарбозон маҳсуб мешаванд.
Мушкилоти марбут ба бадрафторӣ дар артиш на танҳо боиси талафоти ҷонӣ мегардад, балки ба имиҷи умумии хизмати ҳарбӣ дар миёни ҷавонон ва волидони онҳо таъсири манфӣ мерасонад.
Таъкиди раиси ҷумҳур бар риояи қатъии оинномаҳо метавонад як қадами аввалин барои тағйири вазъ дар воҳидҳои низомӣ бошад, аммо самаранокии он аз татбиқи амалии ин дастурҳо дар сатҳи поёнӣ вобаста аст.
Барои решакан кардани ин гуна ҳодисаҳо, танҳо дастурҳои маъмурӣ кофӣ нестанд ва зарурати тағйири куллӣ дар фарҳанги идораи воҳидҳои ҳарбӣ эҳсос мешавад.
Таваҷҷуҳи болоӣ ба ин масъала нишондиҳандаи он аст, ки мақомот наметавонанд ба ин падидаҳои номатлуб бетафовут бошанд, зеро ҳар як сарбоз дар назди давлат ва пайвандонаш масъулият дорад.
Ниҳоят, ин тадбирҳо бояд ба он оварда расонанд, ки ҳар як ҷавони даъватшуда дар артиш худро дар паноҳи қонун ва низом эҳсос намояд.