กลิ่นกาแฟในออฟฟิศเริ่มจางหายไปตอนที่ผมนั่งอ่านรายงานฉบับนี้—เรื่องการกินเค็มกับสมองเนี่ยนะ จริงๆ มันก็ดูไกลตัวแต่พอมองดูถุงขนมบนโต๊ะแล้วก็แอบสะดุ้งเหมือนกันนะ คือล่าสุด Misryoum เพิ่งได้รับข้อมูลงานวิจัยที่น่าสนใจมากจากทางออสเตรเลีย เขาติดตามกลุ่มตัวอย่างตั้ง 1,208 คน นานต่อเนื่องถึง 6 ปีเต็ม เพื่อดูว่าโซเดียมที่กินเข้าไปเนี่ยมันไปเกี่ยวอะไรกับความจำคนเราหรือเปล่า
ผลที่ออกมามันค่อนข้างก้ำกึ่งและน่าตกใจในทีเดียวครับ คือในกลุ่มผู้ชายที่ชอบรสเค็มจัด หรือกินโซเดียมเยอะนั่นแหละ มีแนวโน้มที่ความจำแบบเหตุการณ์จะถดถอยเร็วกว่าปกติอย่างเห็นได้ชัด แต่ที่น่าแปลกคือในกลุ่มผู้หญิงกลับไม่เจอความเชื่อมโยงนี้—เอ๊ะ หรือว่าฮอร์โมนจะมีส่วนเกี่ยวด้วยนะ อันนี้ทางทีมวิจัยเขาก็ยังไม่ได้ฟันธงลงไปชัดเจนนัก
เรื่องการอักเสบในสมองเนี่ยสำคัญมาก Misryoum สรุปประเด็นจากหัวหน้าทีมวิจัยอย่างคุณซาแมนธา การ์เดนเนอร์มาว่า มันน่าจะไปทำให้หลอดเลือดเสียหาย เลือดไปเลี้ยงสมองได้น้อยลง ผลพวงเลยตกไปอยู่ที่การทำงานของสมองที่แย่ลงตามลำดับ จริงๆ ร่างกายเราต้องการโซเดียมนะเพื่อให้สมดุล แต่พอเกินตัวไปมากเข้า มันก็กลายเป็นดาบสองคมที่ส่งผลต่อโรคหัวใจและความดันได้อีก ไม่จบไม่สิ้นจริงๆ นะเรื่องสุขภาพเนี่ย
การกินรสจัดมันเลิกยากครับ เข้าใจเลย บางทีก็อดใจไม่ไหวกับของหมักดองหรืออาหารแปรรูปที่โซเดียมสูงลิ่ว
นอกจากเรื่องสมองแล้ว ยังมีเรื่องของหลอดเลือดอีกที่ต้องคอยระวัง แม้ทางทีมวิจัยจะบอกว่ากลไกระดับโมเลกุลที่แน่ชัดนั้นยังต้องศึกษาต่อ แต่ข้อมูลเบื้องต้นก็เพียงพอที่จะให้เรากลับมาทบทวนพฤติกรรมการกินของตัวเองบ้างแล้วล่ะครับ อย่ารอให้ถึงวันที่ความจำเริ่มรวนแล้วค่อยมาปรับเปลี่ยนเลย มันอาจจะไม่ทันการณ์หรือเปล่านะ ก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน