Трамп со остри закани кон иранската економија

Доналд Трамп упати сериозни закани кон економската стабилност на Иран, нагласувајќи дека санкциите се клучно оружје за притисок врз Техеран.
Доналд Трамп испрати недвосмислена порака за економска дестабилизација на Иран, тврдејќи дека американските санкции ќе ја уништат тамошната економија до темел.
За време на неодамнешниот настап во Белата куќа, поранешниот претседател ги опиша американските економски мерки како исклучително моќни и успешни, притоа директно напаѓајќи ја вредноста на иранската валута.
Трамп истакна дека инфлацијата во Иран е на алармантно ниво, тврдејќи дека државата повеќе не е во состојба ниту да ги исплаќа своите војници, што според него ја прави националната валута практично безвредна.
Оваа реторика го покажува обидот на Вашингтон да ја искористи економската ранливост како примарен инструмент за политичка промена, притискајќи ги границите на иранскиот државен буџет.
Сепак, прецизноста на изнесените бројки е под знак прашалник. Иако економската состојба во земјата навистина минува низ сериозна криза, официјалните податоци од терен не се совпаѓаат целосно со драстичните проценки кои ги изнесе Трамп.
Во меѓувреме, на почетокот на годината, Иран се соочи со масовни граѓански протести поттикнати токму од влошениот животен стандард, кои властите ги задушија со остра сила, оставајќи длабоки траги во иранското општество.
Misryoum потсетува дека инфлаторните притисоци во земјата, според некои извештаи, достигнаа значителни нивоа во првиот квартал, што дополнително ја отежнува економската реалност за обичниот граѓанин.
Дополнително, Трамп излезе со предвидување дека цената на нафтата би можела да достигне до 300 долари за барел, што е далеку над сите историски рекорди забележани досега на глобалниот пазар.
Важно е да се напомене дека ваквите изјави од високи политички фигури директно влијаат врз пазарните очекувања и ја зголемуваат неизвесноста во регионот.
Економската војна честопати има многу подолги и подлабоки последици од воените конфликти, бидејќи директно ги погодува основните потреби на населението, а не само државните институции.