Het is weer zover, de beursweek dendert voort en eerlijk gezegd, het tempo ligt moordend hoog. Je hoort de koffiemachine op de redactie pruttelen – een geluid dat eigenlijk de enige constante is in deze wereld van knipperende koersen en economische onzekerheid. Morgenmiddag om precies twaalf uur is er weer een marktenchat bij Misryoum, en er staat nogal wat op de agenda.
We gaan het onder meer hebben over ASML. De CEO liet onlangs nog weten dat de vraag naar chips het aanbod inmiddels volledig voorbijholt. Of dat een vloek is of een zegen voor de aandeelhouder, daar kunnen we over discussiëren. En dan is er nog Hermès, die een koersval incasseerde die we sinds 1993 niet meer hebben gezien. Het is bijna pijnlijk om naar die grafieken te kijken, eigenlijk.
Daarnaast kijken we naar Colruyt. Is het nog wel een veilige haven, of wankelt die ook onder de druk? Het is soms lastig om door de bomen het bos nog te zien in dit beurslandschap.
Het draait bij deze chats natuurlijk niet alleen om de droge cijfers. We proberen de context te snappen, al is dat soms een frustrerende bezigheid. De ene dag is de markt euforisch, de volgende dag hangt er weer een donkere wolk van geopolitieke spanningen boven – Trump beweert bijvoorbeeld dat de oorlog met Iran ‘bijna voorbij’ is, maar of we dat met een korrel zout moeten nemen… — enfin, we bespreken het wel in de chat.
Er speelt overigens ook nog ander nieuws. Zo zet de paardenzorggroep rond Tom Mariën voet op Amerikaanse bodem en is er het nodige te doen rondom softwareontwikkelaars en AI in sollicitaties. Het is veel, misschien wel te veel voor één middag, maar we doen een poging om de lijnen uit te zetten.
Dus, als je morgen om twaalf uur even tijd hebt: schuif aan bij de chat. We hebben geen kant-en-klare oplossingen, maar wel een hoop stof tot nadenken. En vergeet niet dat ook de meest doordachte strategie soms… nou ja, laten we zeggen dat de beurs altijd weer een eigen wil heeft.