Kinderen geboren via draagmoederschap in het buitenland belanden in België vaak in een juridisch vacuüm. Misryoum onderzoekt de roep om een wettelijk kader.
draagmoederschap in België – De droom van een gezin wordt voor veel Belgische koppels een harde confrontatie met de bureaucratie wanneer zij kiezen voor draagmoederschap in het buitenland.. Wat een geluksmoment moet zijn. verandert bij terugkomst in ons land maar al te vaak in een bureaucratisch doolhof waar het kind het slachtoffer van is.
Het juridisch vacuüm rondom kinderen geboren uit draagmoederschap is een groeiend maatschappelijk probleem.. Terwijl België zich vaak profileert als progressieve voortrekker in Europa, blijft de wettelijke bescherming voor deze kinderen achterwege.. De afstamming van deze kinderen is in België niet automatisch gewaarborgd. waardoor zij in een onzekere positie verkeren vanaf het moment dat ze voet op Belgische bodem zetten.
Een wankele basis door gebrek aan regelgeving
De huidige situatie drijft ouders tot wanhoop.. Omdat draagmoederschap in België noch verboden, noch expliciet gereguleerd is, moeten gemeenten zelf beslissen over de erkenning van buitenlandse geboortedocumenten.. Deze willekeur leidt tot rechtsonzekerheid: de ene familie krijgt wel toegang tot medische zorg of kinderbijslag. terwijl de andere familie bij het loket nul op het rekest krijgt.. Het is een pijnlijk contrast in een rechtsstaat waar gelijke behandeling een fundamenteel uitgangspunt zou moeten zijn.
Dit probleem reikt verder dan louter administratieve rompslomp.. Het raakt de essentie van het recht op identiteit en bescherming van het kind.. Wanneer de Belgische overheid weigert de band tussen kind en ouders formeel te erkennen. worden essentiële zaken zoals erfrecht en nationaliteit op losse schroeven gezet.. Het is een situatie die haaks staat op internationale verdragen. waaronder het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens. dat lidstaten verplicht om het belang van het kind voorop te stellen.
De noodzaak voor een structurele oplossing
Misryoum ziet dat de discussie over draagmoederschap vaak vertroebeld wordt door ethische debatten over commercialisering.. Hoewel die discussie relevant is. mag zij niet de focus wegnemen van de huidige feitelijke realiteit: er zijn kinderen die nu al in ons land wonen zonder de nodige juridische ruggensteun.. Een wettelijk kader moet daarom losgekoppeld worden van de morele bezwaren rondom het proces zelf.
Internationale voorbeelden tonen aan dat het anders kan.. Landen als Frankrijk hebben. ondanks hun eigen verbod op draagmoederschap. procedures vereenvoudigd om kinderen uit het buitenland wél juridische zekerheid te bieden.. België kan leren van dergelijke systemen. waarbij de focus verschuift naar de instemming van alle betrokken partijen en het welzijn van het kind als hoogste prioriteit.
De politieke wil lijkt inmiddels te groeien met initiatieven in het Arizona-akkoord.. Toch blijft de vrees bestaan dat de groep kinderen die in het buitenland werd geboren. opnieuw tussen wal en schip valt.. Een echte oplossing vergt meer dan een kleine aanpassing; het vraagt om een radicale vereenvoudiging van de erkenning en een einde aan de lokale willekeur.. Het is tijd dat de wetgever erkent dat gezinnen in deze positie geen hulp nodig hebben van een loketambtenaar die eigen interpretaties hanteert. maar de volledige bescherming van de Belgische rechtsorde.