Oddvitar í Reykjavík móta stöður sínar fyrir komandi meirihlutasamstarf, þar sem skipulagsmál og samgöngur eru í forgrunni hjá flokkunum.
Kosningabaráttan í Reykjavík fer nú hæst og ljóst er að myndun meirihluta verður flókið verkefni fyrir framboðin.. Samkvæmt gögnum frá Misryoum benda líkur til þess að Sjálfstæðisflokkur, Viðreisn og Miðflokkur gætu náð saman um meirihluta, en aðrar samsetningar með Samfylkingu eru einnig mögulegar í tengslum við aðra flokka.
Ari Edwald, oddviti Miðflokksins, telur stöðu flokksins sterka og gerir ráð fyrir betri útkomu en skoðanakannanir gefa til kynna.. Hann leggur ríka áherslu á að skipulagsmál séu stærsta átakalínan og að flokkurinn muni ekki gefa eftir í þeim efnum.. Að hans mati þarf að breyta um stefnu í ofurþéttingu byggðar sem hann telur hafa haft slæm áhrif á húsnæðismarkaðinn.
Í þessu ljósi skiptir pólitísk afstaða til borgarskipulags sköpum, enda virðast ólíkar sýnir flokkanna á framtíð höfuðborgarinnar vera það sem ræður úrslitum um hugsanleg bandalög eftir kosningar.
Ari útilokar samstarf við Samfylkinguna vegna ágreinings um skipulagsmál. Þótt hann gagnrýni núverandi samgöngusáttmála, viðurkennir hann að hægt væri að vinna með öðrum flokkum ef gerðar yrðu breytingar sem miða að hagkvæmari lausnum en Borgarlína býður upp á.
Viðreisn stefnir á aukið fylgi og oddvitinn Björg Magnúsdóttir leggur áherslu á að flokkurinn stundi ekki útilokunarpólitík.. Hún telur þó samstarf við flokka sem vilja rífa upp samgöngusáttmálann vera ólíklegt, þar sem hún telur mikilvægt að halda dampi í þeim stóru innviðaframkvæmdum sem þegar hafa verið samþykktar.
Björg undirstrikar að mannréttindi og stuðningur við hinsegin samfélagið séu rauðar línur fyrir Viðreisn. Að auki vill hún sjá aukna fjölbreytni í rekstrarformum leikskóla til að mæta þörfum foreldra betur en gert hefur verið á undanförnum árum.
Þegar litið er til framtíðarinnar telur Björg að breiður meirihluti sé æskilegur til að endurheimta traust borgarbúa. Hún kallar eftir raunverulegum stjórnkerfisbreytingum fremur en að treysta á nauman meirihluta, sem gæti reynst óstöðugur við stjórn borgarinnar.
Það skiptir máli fyrir kjósendur að átta sig á því að meirihlutasamstarf í Reykjavík snýst ekki bara um stóla, heldur um djúpstæðan ágreining í grundvallarmálum eins og skipulagi og innviðum.. Þessi staða undirstrikar mikilvægi þess að flokkarnir sýni lit fyrir kjördag, svo almenningur viti hvert stefnan verði tekin í næstu sveitarstjórnarkosningum.