Huisartsen in de ban van datalek bij ChipSoft: medische data mogelijk op straat
De stemming onder huisartsen is op zijn zachtst gezegd onrustig. Er is een datalek vastgesteld bij ChipSoft — een naam die je liever niet in dit soort contexten hoort. Misryoum heeft vernomen dat forensisch onderzoek inmiddels heeft bevestigd dat er inderdaad data is buitgemaakt, waaronder medische gegevens van patiënten. Het is een naar idee, dat je dossier ergens rondzwerft waar het niet hoort. Ik hoorde vanochtend nog iemand in de wachtkamer praten over veiligheid; de koffieautomaat pruttelde ondertussen op de achtergrond, een alledaags geluid dat pijnlijk contrasteerde met de ernst van het nieuws.
Het proces loopt via ChipSoft zelf; zij informeren de getroffen praktijken. Maar het onderzoek is nog lang niet afgerond. Dat is frustrerend, want de onzekerheid vreet aan mensen. Huisartsen moeten nu zelf gaan bedenken hoe ze hun patiënten inlichten — als ze überhaupt al bericht hebben gehad. Wie niets heeft gehoord, mag volgens de huidige berichten ademhalen, of nou ja, in ieder geval alert blijven.
Wat de situatie extra verwarrend maakt, is de onduidelijkheid per instelling. Neem bijvoorbeeld het Meander MC in Amersfoort. Daar zeggen ze: we verwachten eigenlijk niet dat onze data geraakt is, maar honderd procent zekerheid is er simpelweg niet. Het is wachten op het definitieve oordeel van het softwarehuis zelf. Ondertussen hebben andere ziekenhuizen, zoals het Diakonessenhuis, al laten weten dat hun gegevens veilig zijn omdat die intern worden bewaard. Gelukkig maar, maar het voelt toch als een loterij waar je liever niet aan meedoet.
Er hangt een vreemde zweem van afwachten in de lucht. Misryoum benadrukt dat huisartsen zelf aan zet zijn om in te schatten welke stappen nodig zijn. Is dat wel de juiste route? De druk op die praktijken is al zo enorm hoog. Misschien moet er meer regie komen, of misschien is het allemaal al in gang gezet en moeten we gewoon even geduld hebben — wat natuurlijk makkelijker gezegd is dan gedaan als het om je eigen medisch dossier gaat.
Het blijft allemaal erg vaag op dit moment. Hoeveel patiënten het precies treft en in welke regio’s, dat sijpelt mondjesmaat door. Het is nog maar de vraag of de volledige omvang ooit echt duidelijk wordt voor de gemiddelde patiënt, want de communicatie verloopt via zoveel verschillende schijven dat je de draad soms kwijtraakt. Of de ziekenhuizen daadwerkelijk veilig zijn, dat zal de komende dagen wel blijken — of misschien ook niet, dat is soms het probleem met dit soort digitale inbraken.