MISRYOUM fjallar um beina útsendingu þar sem rætt verður um bakslag í jafnréttismálum, menntun og viðbrögð stofnana.
Það sem áður virtist vera framfarir í jafnréttismálum er ekki sjálfgefið, og beint í dag verður farið yfir það í fræðilegri dagskrá.
Bein útsending á vegum MISRYOUM setur bakslag í jafnréttismálum í miðju umræðunnar, með áherslu á tengsl menntakerfis, kynjajafnréttis og mótstöðu innan stofnana. Dagskráin hefst með opnunarávarpi Kolbrúnar Þ. Pálsdóttur, forseta Menntavísindasviðs HÍ.
Næstu umfjöllunarefni snúa að norrænu menntahefðinni og því hvernig hún getur lent í uppnámi þegar jafnréttismarkmið rekast á kerfisbundnar hindranir. Þar taka til máls Berglind Rós Magnúsdóttir, prófessor og forseti deildar menntunar og margbreytileika við Menntavísindasvið HÍ.
Í þessu samhengi skiptir máli að talað sé um bakslag sem ferli, ekki einnar nætur atburð, því það hjálpar fólki að sjá hvernig breytingar festast í sessi eða staldra.
Dagskráin heldur áfram með umræðu um hvort Evrópumethafi í kynjaójafnrétti geti speglað stöðu drengja og annarra nemenda í skólakerfinu. Að þessu sinni verða Íris Ellenberger, prófessor, og Katrín Ólafsdóttir, lektor, báðar við deild faggreinakennslu á Menntavísindasviði HÍ.
Einnig verður fjallað um tengingu kynþáttaframfara og stofnanalegrar mótstöðu, þar sem Elizabeth Lay, doktorsnemi og aðjúnkt við deild menntunar og margbreytileika á Menntavísindasviði HÍ, tekur þátt.
Þá verður kynjakerfið skoðað í samhengi við algrímur, með erindi Þórðar Kristinssonar, doktorsnema við Menntavísindasvið og framhaldsskólakennara. Þar er vakin athygli á því hvernig tækni og ákvarðanir geta haft ófyrirséðar afleiðingar fyrir jafnrétti.
Þegar slíkt er tekið fyrir verður umræðan raunhæfari: ekki aðeins hvað gerist í kennslustofunni, heldur líka hvernig kerfin í kring móta reynslu nemenda.
Að dagskrárliðum loknum eru pallborðsumræður og síðan lokaávarp Silju Báru Ómarsdóttur, rektor Háskóla Íslands. Fundarstjóri er Berglind Rós Magnúsdóttir.
Að lokum er þetta dagskrárefni mikilvægt vegna þess að það setur bakslag í jafnréttismálum í tengsl við menntun og stofnanir, sem gerir samtalið meira en hugmyndafræði og nær að snerta raunverulegar ákvarðanir.