مایک هاکبی میگوید مردم لبنان و اسرائیل همسایهاند و خواهان همزیستیاند، اما مشکل را «حزبالله» میداند. همزمان ترامپ از همکاری آمریکا با لبنان و پایان حمایت مالی از حزبالله خبر داد.
مایک هاکبی، سفیر آمریکا در اسرائیل، در اظهاراتی که در فضای نشست کاخ سفید مطرح شد، بحث تنش میان لبنان و اسرائیل را از زاویهای متفاوت قاببندی کرد.
او روز پنجشنبه گفت «مردم لبنان و مردم اسرائیل همسایه هستند و میخواهند با یکدیگر کنار بیایند».. در همین چارچوب، هاکبی تاکید کرد مشکل «لبنان» یا «اسرائیل» نیست، بلکه به باور او سرچشمه اصلی ماجرا «حزبالله» است.. سفیر آمریکا این گروه را با یک تعبیر تند توصیف کرد: مثل «بچه خشن» که از پنجره خانهها سنگ پرتاب میکند و رئیس جمهوری آمریکا میخواهد او از محله بیرون رود.
همزمان، چند دقیقه پیش از این اظهارات، دونالد ترامپ در شبکه تروتسوشال از دیدار و گفتوگوهای تازه در کاخ سفید خبر داد.. به گفته ترامپ، در این جلسه مقامات ارشد آمریکایی به همراه مقامهای ارشد لبنانی و اسرائیلی حضور داشتند.. او جمله کوتاه اما امیدوارکنندهای به کار برد و گفت این نشست «بسیار خوب پیش رفت».. همین جمله، در کنار باقی پیامها، نشان میدهد آمریکاییها میخواهند روند گفتوگو را به یک مسیر عملی و قابل پیگیری گره بزنند، نه صرفاً یک تبادل لفظی.
ترامپ همچنین از برنامه آمریکا برای همکاری با لبنان سخن گفت؛ کمکی که قرار است به این کشور در «محافظت از خود در برابر حزب الله» کمک کند.. در عمل، این نوع ادبیات معمولاً یعنی ایالات متحده میخواهد ابزارهای دفاعی و سازوکارهای بازدارندگی را تقویت کند؛ مسیری که میتواند در کوتاهمدت به کاهش ریسک حمله و در بلندمدت به شکلگیری نوعی ثبات شکننده منجر شود.
در بخش دیگری از پیام ترامپ به خبرنگاران، بحث مالی پررنگتر شد. او گفت جمهوری اسلامی باید کمک مالی به حزبالله را پایان دهد. این تاکید، علاوه بر بعد امنیتی، یک هدف سیاسی هم دارد: قطع یا محدود کردن منابعی که به گفته واشنگتن، نیروهای مرتبط با حزبالله از آن برای توانمندیهای خود استفاده میکنند.
ترامپ همزمان اعلام کرد آتشبس بین اسرائیل و لبنان به مدت سه هفته تمدید خواهد شد.. تمدید آتشبس معمولاً فقط یک تصمیم تاکتیکی نیست؛ یک فرصت زمانبندی شده برای مذاکره، چیدن سازوکارهای اجرایی و آزمون اینکه طرفها تا چه حد حاضرند تنش را مهار کنند.. او همچنین وعده داد در آینده نزدیک میزبان نخست وزیر اسرائیل و رئیس جمهوری لبنان خواهد شد؛ دعوتی که پیام روشنی دارد: از نگاه کاخ سفید، زمان برای مدیریت بحران محدود است و باید جلسههای سطح بالا ادامه پیدا کند.
اما در پسِ این لایههای رسمی، یک حقیقت انسانی هم وجود دارد: وقتی تنشهای مرزی بالا میگیرد، هزینه آن معمولاً روی زندگی روزمره مردم میافتد؛ از خانههایی که در معرض نگرانی قرار میگیرند تا خانوادههایی که ناچارند برنامههای کار و سفر را تغییر دهند.. تعبیر «همسایه بودن» وقتی از سوی دیپلماتها تکرار میشود، به نوعی یادآوری است که ریشه بسیاری از بحرانها میتواند به جای خصومت دیرینه، در رفتار بازیگرانی نهفته باشد که حاضر نیستند نظم را بپذیرند.
تحلیل این موضع برای آینده هم مهم است.. اگر روایت واشنگتن همان باشد که هاکبی و ترامپ میگویند—یعنی مشکل را نه در کل کشورها، بلکه در یک بازیگر مشخص ببینند—پس مسیر پیشنهادی هم باید محدود و هدفمند باشد: تقویت دفاع لبنان، کاهش توان بازیگر هدف از طریق فشار مالی، و نگه داشتن آتشبس به عنوان پل مذاکره.. با این حال، تجربه بحرانهای منطقه نشان میدهد که دوام آتشبس به مجموعهای از عوامل وابسته است؛ از میزان هماهنگی میان بازیگران تا اینکه آیا سازوکارهای امنیتی واقعاً اجرا میشود یا نه.
در نهایت، آنچه در کاخ سفید مطرح شد فقط یک موضعگیری لفظی نیست؛ شکلدهی به یک چارچوب است که میخواهد جنگ روایتها را به مدیریت بحران تبدیل کند.. تمدید سه هفتهای آتشبس و برنامه میزبانی از مقامهای دو طرف، پنجرهای میسازد که اگر به نتیجه عملی برسد، شاید فضای تنش را تلطیف کند.. اما اگر این پنجره بسته شود، دوباره همان نگرانیهای جمعی و هزینههای واقعی برای مردم لبنان و اسرائیل به نقطه پرتنش برمیگردد.