Оташбаси Лубнон пас аз гуфтугӯҳои марбут ба ҳамлаҳо тамдид мешавад. Трамп умедвор аст, аммо ба «Ҳизбуллоҳ» ишора кард: сулҳ осон нест.
Тамдиди оташбас миёни Лубнон ва Исроил дар ҳоле баррасӣ мешавад, ки вазъ дар минтақа пас аз ҳамлаҳои ахир боз ҳам шиддат гирифт.
Қарор ё ҳамоҳангсозӣ барои се ҳафтаи дигар оташбас, тибқи гуфтаҳои Доналд Трамп, бар пояи мувофиқа сурат гирифтааст.. Ӯ таъкид кард, ки интизор дорад оташбас бе тирандозӣ риоя шавад ва ҳамзамон гуфт: «Мебинем ва умедворем, ки риоя мешавад».. Аммо дар паҳлӯи ин умед, Трамп ба як масъалаи ҷиддӣ ишора намуд: «Ҳизбуллоҳ», ки ба бовари ИМА, бояд мавриди баррасӣ қарор гирад.
Дар матни баҳсҳо «Ҳизбуллоҳ» ҳамчун гурӯҳе зикр мешавад, ки ИМА онро террористӣ мешуморад ва бар он назар аст, ки аз ҷониби Эрон бо силоҳ пуштибонӣ мешавад.. Ин гурӯҳ солҳост даргирӣ бо Исроилро идома медиҳад ва дар баробари нерӯҳои лубнонӣ ҳам қудрати муайян дорад; ҳамчунин дар порлумони Лубнон намояндагӣ дорад.. Аз ин рӯ, бархӯрди Лубнон бо ин масъала ҳамеша яксон нест: мақомоти расмии кишвар на ҳама вақт ба нақш ё амалиёти «Ҳизбуллоҳ» комилан ҳамфикр мешаванд.
Трамп инчунин аз омодагии ИМА барои кумак ба Лубнон дар самти дифоъ дар муқобили «Ҳизбуллоҳ» ҳарф зад.. Ба гуфтаи ӯ, гуфтугӯи дипломатӣ миёни Исроил ва Лубнон “хеле хуб” арзёбӣ шудааст.. Ҳадафи ниҳонӣ дар чунин сӯҳбатҳо одатан як аст: дар кӯтоҳмуддат коҳиш додани оташи ҷанг, вале дар миёнмуддат расидан ба созишҳое, ки даъвои тарафҳоро қонеъ карда тавонанд.
Ҷолиби диққат ин аст, ки худи «Ҳизбуллоҳ» қисми гуфтушунидҳоро мустақиман ҳамчун як тақозо ё матраҳ барои осоншавии сиёсӣ намедонад.. Гурӯҳ қаблан борҳо изҳор кардааст, ки ҳақ дорад бо артиши Исроил муқовимат кунад.. Аз ҳамин ҷост, ки тамдиди оташбас ҳамеша “санҷиш” мешавад: ҳатто агар тирпарронӣ коҳиш ёбад, ихтилофи аслии назарӣ ва низомӣ метавонад дар заминаи дигар идома ёбад.
Мӯҳлати оташбас дар Лубнон бояд охири ин ҳафта ба анҷом мерасид.. Оташбасе, ки баъд аз чанд рӯзи эълон дар Эрон қарор гирифтааст, барои коҳиши ҷанг таъсир дошт, аммо ҳамлаҳои Исроил ба минтақаҳое идома ёфт, ки гуфта мешавад силоҳдорони «Ҳизбуллоҳ» дар он ҷо ҷойгир мешаванд.. Низомиёни Исроил борҳо ба сокинони Лубнон ҳушдор додаанд, ки ба ин минтақаҳо ворид нашаванд — тасаввур мекунем, ки барои аҳолӣ ин ҳушдорҳо чӣ маънӣ дорад: роҳҳои кори ҳаррӯза, ҳаракат, мактабҳо ва зиндагии одӣ ба хавфи доимӣ рӯ ба рӯ мешаванд.
Оташбас чи гуна “санҷиш” мешавад?. Ҳатто вақте ки тавофуқ бар тамдид вуҷуд дорад, риояи он ба кадом шартҳо вобаста мемонад.. Лубнон мегӯяд, дар музокироти оянда аз Исроил хоҳад хост, ки артиши худро аз қаламрави Лубнон берун кунад ва ҳамчунин сокинони боздоштшударо раҳо намояд.. Исроил, баръакс, бештар ба нобуд кардани «Ҳизбуллоҳ» таваҷҷуҳ зоҳир мекунад, на танҳо ба берун шудани нерӯҳои худ.
Тарафҳо дар ҷустуҷӯи сулҳ — вале бо нақшаҳои гуногун
Чаро ин тамдид барои сокинон муҳим аст?. Дар шароите, ки аз оғози ҳодисаҳое, ки гуфта мешавад аз 2-юми марти имсол оғоз ёфтааст, талафоти инсонӣ ба тақрибан 2500 нафар расидааст, ҳатто чанд ҳафтаи оташбас барои мардум танҳо “хабар” нест.. Ин метавонад дар шакли камтар шудани хатар ба хонаводаҳо, имкони андаке нафаскашӣ ва баргардонидани тартиботи рӯзмарра зоҳир шавад.. Лекин аз тарафи дигар, ҳамлаҳои идомаёфта ва ҳушдорҳои такрорӣ аз ҷониби Исроил нишон медиҳанд, ки осоиш метавонад сатҳӣ бошад.
Трамп умедвор аст, ки ба зудӣ раҳбарони аввали Лубнон ва Исроил ба ИМА меоянд ва эҳтимол дар соли ҷорӣ созишномаи сулҳ имзо шавад.. Вай инчунин гуфтааст, ки ба «Ҳизбуллоҳ» нигоҳ кардан лозим аст, зеро ба бовари ӯ ҳама дар муқобили он ҳамфикранд — ва аз ҳамин ҷо имкони сулҳ “метавонад” вуҷуд дошта бошад.. Вале воқеият ин аст, ки сулҳ дар чунин низоъҳо аз як масъалаи ягона вобаста нест: он ба ҳамоҳангии сиёсӣ, назорати амниятӣ, кафолатҳо ва муносибати воқеии тарафҳо ба нақши «Ҳизбуллоҳ» бастагӣ мегирад.
Месӯзад ин аст, ки “Мебинем” — суханест, ки дар ҳавои ноором бисёр мегӯянд. Оташбаси нав метавонад вақти иловагӣ диҳад, аммо то он даме, ки таърифи ғалаба ё ҳадафҳо барои тарафҳо равшан ва наздик нашавад, ҳар гӯшаи минтақа метавонад боз ба баҳси нав табдил ёбад.