Verkalýðsfélögin úrelt og mætti leggja niður

Björn Brynjúlfur Björnsson lýsti þeirri skoðun sinni í nýjasta hlaðvarpi Misryoum að verkalýðsfélög séu úrelt fyrirbæri sem hefði átt að leggja niður fyrir tveimur áratugum.
Verkalýðsfélögin úrelt og mætti leggja niður að mati Björns Brynjúlfs Björnssonar, framkvæmdastjóra Viðskiptaráðs, sem fór hörðum orðum um starfsemi þeirra í nýjasta hlaðvarpi Misryoum.
Í umræddum þætti, sem stjórnað er af Gísla Frey Valdórssyni, var rætt um þýðingu dagsins í dag og hvort hlutverk stéttarfélaga eigi enn erindi við samtímann. Björn vakti athygli með því að lýsa verkalýðshreyfingunni sem tímaskekkju sem hefði í raun átt að ljúka hlutverki sínu við síðustu aldamót.
Þessi harða afstaða endurspeglar vaxandi gagnrýni á núverandi fyrirkomulag vinnumarkaðarins hér á landi og er mikilvæg áminning um þá djúpstæðu hugmyndafræðilegu gjá sem er á milli atvinnurekenda og verkalýðsforystu.
Björn bar Ísland saman við lönd á borð við Sviss og Portúgal til að rökstyðja mál sitt. Hann benti á að þrátt fyrir mun sterkari réttindi verkafólks í Portúgal, þá sé kjör og lífskjör launþega mun betri í Sviss, þar sem verkalýðsfélög eru talsvert veikari í samanburði.
Þrátt fyrir þetta viðurkenndi hann að hreyfingin hafi unnið mikilvægt starf á tuttugustu öldinni. Að hans mati hafi hins vegar komið að því marki fyrir rúmum tveimur áratugum að kerfið hefði þjónað hlutverki sínu að fullu.
Andrea Sigurðardóttir, blaðamaður, tók hins vegar undir með öðrum hætti í viðtalinu. Sem dóttir verkalýðsleiðtoga hefur hún alist upp við sterka hefð fyrir þessum degi og kvaðst enn fylgja þeirri hefð að fagna baráttu stéttarfélaganna.
Ágreiningurinn sýnir glögglega hvernig sýn á hlutverk stéttarfélaga er enn ein helsta deiluspurningin í íslensku þjóðfélagi, þar sem tekist er á um arfleifð fortíðar og þarfir nútímans.
Misryoum hefur tekið eftir því að umræðan um verkalýðsfélögin er sífellt að færast yfir í að verða deila um hvort þau séu nauðsynleg vörn eða fyrirstaða fyrir hagvöxt og sveigjanleika á vinnumarkaði.
Deilur þessar undirstrika að þrátt fyrir breytta tíma er baráttan um vinnuréttindi enn einn þýðingarmesti þátturinn í íslenskri pólitískri umræðu og ólíklegt að hún muni hljóðna í bráð.
Það skiptir máli að greina þessi viðhorf þar sem þau hafa bein áhrif á framtíð kjarasamninga og þá samfélagssátt sem einkennt hefur íslenskan vinnumarkað til þessa.