Ons wonderbaarlijk brein (17): probleem oplossen tussen werkgever en werknemer
In deel 17 van ‘Ons wonderbaarlijk brein’ staat een dilemma centraal: hoe los je conflicten op tussen werkgever en werknemer zonder je waarden te verliezen?
Een romantische inmenging op de werkvloer zet een vaste werkrelatie ineens onder druk.
In deel 17 van de reeks ‘Ons wonderbaarlijk brein’ kijkt Misryoum naar het oplossen van problemen tussen werkgever en werknemer, aan de hand van een situatie met fictieve namen.. Daarbij draait het om Barbara, die al vijftien jaar bij Blakasanti werkt en bekend staat als een betrouwbare administratieve kracht op de boekhoudafdeling.. Haar medewerkers en leiding zien haar als praktisch onmisbaar.
Het verhaal verandert wanneer de nieuwe directeur John het organogram aanpast. Vanaf zijn aantreden rapporteert Barbara rechtstreeks aan John, en in het begin loopt dat nog soepel. Al snel wordt duidelijk dat John niet alleen oog heeft voor werk, maar ook voor persoonlijke toenadering.
Dat soort verschuivingen is precies waar miscommunicatie vaak begint: rollen raken door elkaar, verwachtingen veranderen, en wat eerst professioneel lijkt, voelt al gauw persoonlijk.
John vraagt Barbara steeds vaker om na werktijd verslag en rapportages te bespreken, en op sommige momenten zelfs om in het weekend mee te werken aan protocollen voor nieuwe plannen.. Wat voor de één een ‘zichtbaar’ traject naar hogere functies kan zijn, voelt voor de ander als druk die grenzen oprekt.. In zijn uitleg koppelt John carrièrekansen en mogelijke internationale mogelijkheden aan het tonen van inzet, en hij belooft bovendien dat hij zijn invloed kan aanwenden.
Barbara protesteert tegen wat zij ongebruikelijk vindt, maar de impasse groeit.. Misryoum schetst daarbij een bredere gedachte: beslissingen van bestuurders en het gedrag op de werkvloer worden niet alleen bepaald door regels en policies, maar ook door iemands mentale interpretatie en gevoelens.. Als de gedachten en gevoelens eenmaal gevormd zijn, sturen ze vervolgens houding en gedrag richting werknemers.
De kern van het mechanisme is zichtbaar in de relatie tussen persoonlijke en organisatorische factoren: wanneer een bestuurder zijn eigen gevoelens meeneemt in de uitvoering, kan dat botsen met wat een werknemer ethisch passend vindt.. Dat verklaart waarom een ogenschijnlijk ‘zakelijke’ aansturing in stress kan omslaan.
In dit verband is het belangrijk te begrijpen dat conflict ontstaat wanneer bestuurder en werknemer niet hetzelfde doel nastreven.. Zolang de ene kant inzet koppelt aan persoonlijke betrokkenheid, en de andere kant inzet koppelt aan professionele integriteit, blijft het verschil in gedragspatronen bestaan.
Misryoum zet de vraag vervolgens scherp neer: waar ligt de oplossing, bij Barbara of bij John?. Moet Barbara kiezen voor een carrièremogelijkheid en daardoor cognitieve dissonantie accepteren, of moet John inzien dat zijn aanpak niet strookt met de grenzen die horen bij de bedrijfsethiek?. In het volgende deel worden de persoonlijke, interpersoonlijke, ethisch-morele en juridische kanten van de mogelijke keuzes verder uitgewerkt.
Uiteindelijk gaat dit niet alleen over één conflict, maar over hoe organisaties met gedragspatronen omgaan wanneer emotie en verantwoordelijkheid door elkaar lopen.