De kredietwaardigheid van Wallonië is door Moody’s verlaagd naar de B-categorie. Volgens critici ontbreekt het aan politieke urgentie om de schuld van 41 miljard euro effectief aan te pakken.
De Waalse regering heeft momenteel geen enkele financiële manoeuvreerruimte en de huidige aanpak van het budgettekort roept grote vragen op.. Nadat Moody’s de kredietwaardigheid van Wallonië verder heeft verlaagd naar de B-categorie, staat het zuiden van het land er internationaal gezien beroerd voor.. De regio wordt nu in dezelfde categorie ingedeeld als landen als Thailand en Peru, een pijnlijke vergelijking die de ernst van de economische malaise onderstreept.
Een structureel begrotingsprobleem
De cijfers liegen er niet om: met een schuld van 41 miljard euro op een begroting van circa 22 miljard euro, is de financiële positie precair.. Ondanks de noodzaak om drastisch in te grijpen, blijft het begrotingstekort oplopen.. In 2025 bedroeg dit tekort bijna 2,9 miljard euro, wat 572 miljoen euro meer is dan aanvankelijk begroot.. De besparingen van 250 miljoen euro die de Waalse regering heeft doorgevoerd, lijken in dit licht slechts een druppel op een gloeiende plaat.. Het is de eerste keer dat de regio in de risicovolle B-categorie van Moody’s belandt, wat op termijn tot hogere rentelasten op nieuwe leningen zal leiden.
De politieke verantwoordelijkheid is een heet hangijzer.. Waar Waals minister-president Adrien Dolimont (MR) de downgrade deels toeschrijft aan de federale situatie, wijzen analisten op een langdurig gebrek aan daadkracht.. Hoewel de huidige coalitie van MR en Les Engagés pas sinds 2024 aan de macht is, is de MR al bijna tien jaar een constante factor in opeenvolgende Waalse regeringen.. Het wijzen naar partners uit het verleden, zoals de PS, wordt door critici daarom steeds minder geloofwaardig gevonden.. De schuldontsporing nam vooral vanaf 2021 een vlucht, een periode waarin het toenmalige herstelplan van 6 miljard euro werd uitgerold zonder een coherente visie.
Versnipperd beleid en gemiste kansen
De inzet van dat herstelplan van 6 miljard euro wordt door velen als een gemiste kans beschouwd.. In plaats van doelgerichte investeringen, werd het geld verspreid over meer dan 350 uiteenlopende projecten.. Een officiële doorlichting door het IWEPS toonde aan dat slechts 10 procent van deze projecten daadwerkelijk een positief economisch effect heeft gehad.. Dit heeft geleid tot een situatie waarin miljarden zijn gealloceerd aan projecten zonder productieve output, terwijl de structurele problemen – zoals een stijgende werkloosheid en economische stagnatie – onverminderd blijven bestaan.
De impact van deze situatie reikt verder dan enkel de overheidsfinanciën.. Het gebrek aan urgentie bij de beleidsmakers zorgt voor onzekerheid bij ondernemers en investeerders die wachten op een duidelijk hervormingspad.. Zonder een ingrijpende koerswijziging loopt Wallonië het risico de regie over het eigen budgettaire beleid te verliezen aan externe kredietverstrekkers.. De vergelijking met het ‘Griekse scenario’ valt regelmatig, al is het nog niet zover.. Toch dwingt de huidige status quo de politiek om kleur te bekennen: blijven inzetten op symbolische maatregelen of daadwerkelijk snoeien in de uitgaven om de geloofwaardigheid op de financiële markten terug te winnen.