Misryoum fjallar um hversu oft morgunreisn er talin eðlileg miðað við aldur og hvenær ástæða er til að leita til læknis.
Uppvakningur með morgunreisn getur verið meira en bara óþægindi við rútínuna, því tíðnin segir stundum eitthvað um líkamann.
Í Man Alive umræðunni, sem Misryoum hefur fjallað um, kom fram að morgunreisn tengist meðal annars jafnvægi hormóna í líkamanum.. Þar er einnig lögð áhersla á að þetta sé misjafnt milli einstaklinga en að mynstur geti breyst með árunum.. Focusið er því bæði á hversu oft þetta gerist og hvað það getur bent til.
Karlmenn vakna oft með reistan lim flest eða öll þau daga sem þau eru á unglingsárum og í kringum þrítugt, samkvæmt því sem kom fram í umræðunni. Á fertugsaldri á að vera raunhæft að búast við þessu í rúmlega helmingi tilvika.
Á fimmtugs- og sextugsaldri er tíðin sögð lækka frekar, og þá er talað um að morgunreisn komi um tvisvar til þrisvar í viku. Misryoum bendir á að þetta geti verið hluti af eðlilegri þróun og því ekki sjálfkrafa merki um vandamál.
Þegar komið er yfir í sex tugi segja ummælin að þá megi í flestum tilfellum búast við morgunreisn einu sinni eða tvisvar í viku. Þó er mikilvægt að bera tíðni saman við eigin reynslu, því líkamar eru ekki eins.
Það sem skiptir mestu er samhengi: breytingar á mynstri geta verið eðlilegar með aldrinum, en skyndilegar eða óvæntar sveiflur geta kallað á að huga betur að heilsu.
Í lokin var lögð áhersla á einfalt viðmið: ef maður veit ekki hvenær hann vaknaði síðast með reistan lim, þá er rétt að leita til læknis. Slík ráðlegging þjónar því sem varúðarrými, sérstaklega ef breytingin á sér ekki skýrari skýringu.
Að lokum: morgunreisn er persónulegt mynstur og kallar ekki á læti nema hún breytist óvænt eða hverfi. Fyrir marga getur þetta verið gagnleg vísbending um líðan og hormónajafnvægi, og fyrir aðra merki um að taka heilsuna skrefinu lengra.