Monorath: betaling 540.000 euro voor blusvoertuigen botst met Surinaamse wet

Minister Harish Monorath zegt dat de aankoop van vijf gebruikte brandblusvoertuigen vastloopt op een betalingseis van 540.000 euro, terwijl de Surinaamse wet levering voorop zet.

Suriname heeft dringend extra brandblusvoertuigen nodig, maar een geplande aankoop legt meteen een juridisch en praktisch spanningsveld bloot. Minister Harish Monorath van Justitie en Politie beschrijft hoe een betalingseis van 540.000 euro botst met de regels.

De situatie draait om vijf gebruikte brandblusvoertuigen die vanuit Nederland zouden worden aangekocht.. Volgens Monorath is daarvoor al een raadsvoorstel opgesteld rond dat bedrag.. Alleen, de verkoper en/of aannemer wil zijn geld eerst ontvangen voordat de voertuigen worden geleverd.. Dat klinkt in contractuele logica eenvoudig, maar volgens de minister wringt het met de Surinaamse wet: die stelt dat er eerst geleverd moet worden en daarna kan betaling volgen.

Monorath wijst erop dat dit type discrepantie het lastig maakt om vooruitlopend te betalen.. “Als er iets fout gaat met de levering”, zo klinkt het door in zijn uitleg, dan dragen de minister én directeur hoofdelijk verantwoordelijkheid voor de levering.. In zo’n constructie voelt het volgens hem niet alleen als een administratief probleem, maar als een echte beleidsrisico.. “De slag van 540.000 euro… dat kan ik niet dragen”, zei hij in het programma ABC Actueel.

Tegelijk laat de minister niet de indruk ontstaan dat de overheid stil blijft zitten.. Er zijn volgens hem gesprekken gevoerd met zowel de brandweercommandant als met de bond om te bekijken hoe de aankoop gefaseerd kan worden aangepakt.. Het doel is om de urgentie—waar de brandweer volgens Monorath “onmiddellijk” vijf voertuigen nodig heeft—niet te laten ontsporen door een enkel onderhandelingspunt.

Dat urgency-gevoel is ook verbonden met de staat van het huidige materieel.. Monorath benadrukt dat de bestaande blusvoertuigen oud zijn.. Het gevolg is dat er volgens hem veel knip- en plakwerk nodig is om ze operationeel te houden.. Hij schetst daarbij hoe manschappen omgaan met de voertuigen terwijl ze uitrijden voor inzet: slangen rollen, dompelpompen worden gebruikt, en water wordt vanuit de rivier naar de machines gepompt en daarna weer richting de locatie geleid.. Zijn boodschap is duidelijk: zolang de voertuigen het net blijven halen, draait de brandweer op het vakmanschap van de mensen, niet op luxe of modern materieel.

Voor wie in het dagelijks leven afhankelijk is van snelle interventie bij brand, draait het hier uiteindelijk om vertrouwen.. Een brandweer die met “tie-wraps” en improvisatie inzet, kan uitzonderlijk competent zijn, maar de structurele vraag blijft: hoe lang kun je vertragen of herhalen door technische slijtage?. En wat betekent dat voor de veiligheid van bewoners, bedrijven en instellingen wanneer de nood zich aandient?

Daarnaast maakt Monorath ook een ander knelpunt zichtbaar: zelfs als er geld zou zijn of een deal rond is, is een “nieuw blusvoertuig” niet iets dat zomaar direct besteld kan worden.. Het moet eerst geassembleerd worden.. De levertijd die hij noemt is 8 tot 10 maanden.. Maar in de praktijk kan dat volgens hem verder oplopen door druk op de wereldmarkt en de aanhoudende spanningen in de wereld.. Als je pech hebt, kan de levertijd voor nieuw materieel volgens hem tussen 12 en 24 maanden liggen.. Daarmee ontstaat een dreigende tussentijd: te lang wachten is geen optie, terwijl vervangen ook niet meteen kan.

Door die tijdsdynamiek te begrijpen, wordt ook de kern van het conflict scherper.. De overheid wil nu capaciteit veiligstellen via gebruikte voertuigen, maar de betalingstermijn wordt een juridisch breekpunt.. De beoogde gefaseerde aanpak met betrokkenen rond de brandweer lijkt daarom minder een “onderhandelingsdetail” en meer een poging om tempo en aansprakelijkheid in balans te brengen.

Op termijn kan zo’n keuze ook invloed hebben op hoe toekomstige aankopen worden vormgegeven.. Als leveringen vaker via complexe contracten moeten verlopen, zullen duidelijke afspraken over risico, controlestappen en betaling nog nadrukkelijker centraal moeten staan.. Voor de brandweer betekent dat hopelijk sneller nieuwe lucht in de logistiek, zodat inzet niet alleen berust op inzet en improvisatie, maar ook op degelijk en adequaat materieel—wanneer de vlammen opstijgen, telt elke minuut.