پزشکیان در پیامی از پرستاری قدردانی کرد که در یک اقدام حرفهای، جان ۳ نوزاد را نجات داد. او همچنین بر آمادهبودن برای روزهای سخت تاکید کرد.
یک قدردانی کوتاه، اما پرمعنا؛ محمدعلی پزشکیان در واکنش به یک اتفاق انسانی و حرفهای، از پرستاری که ناجی ۳ نوزاد شده بود، تشکر کرد. این روایت، بار دیگر اهمیت نقش پرستاران در لحظههای حساس را به چشم آورد.
پزشکیان در پیام خود یادآور شد که کشور با «سختی در پیش» روبهروست و از همه خواست خودشان را آماده کنند. در کنار این تاکید کلی، نکته مهمتر این است که او قدردانی را به یک مورد مشخص گره زد؛ همان جایی که تصمیمهای سریع و مهارت بالینی میتواند تفاوت میان خطر و نجات باشد.
در روزهایی که خبرهای متنوع سیاسی و اجتماعی در فضای رسانهای پررنگ است، چنین خبرهایی معمولاً کمتر دیده میشوند؛ اما اثرشان در زندگی واقعی عمیقتر است.. نوزادان به مراقبتهایی نیاز دارند که کوچکترین خطا میتواند پیامد جدی داشته باشد و همین موضوع باعث میشود نقش پرستار، از سطح «انجام کار» فراتر برود و به «نجات» نزدیک شود..
اقدامی که به ناجی شدن ۳ نوزاد منتسب شده، از جنس مهارتهای بیصدا و گاهی بیجیره و مواجب است؛ مهارتهایی که معمولاً تا وقتی حادثهای رخ ندهد، دیده نمیشوند. اما وقتی پای جان کودک در میان است، کیفیت مراقبت، سرعت عمل، دقت در جزئیات و توان مدیریت شرایط اضطراری اهمیت پیدا میکند.
از نگاه اجتماعی، قدردانی از پرستاران فقط یک حرکت نمادین نیست.. در عمل، چنین پیامهایی میتواند بر انگیزه تیمهای درمانی اثر بگذارد و همچنین توجه عمومی را به واقعیت بیمارستانها و بخشهای حساستر جلب کند؛ جایی که فشار کاری، کمبود منابع و خستگی، اگرچه در گزارشها همیشه برجسته نمیشود، اما در رفتار روزمره کارکنان درمانی ملموس است.
پیام پزشکیان در کنار درخواست برای آمادگی در روزهای سخت، یک پیام ضمنی هم دارد: مدیریت بحران و مسئولیتپذیری، فقط محدود به سیاست و اقتصاد نیست.. در محیط درمانی هم «آمادگی» یعنی تمرین، استاندارد، نظم و تصمیمگیری آگاهانه در لحظه.. وقتی یک پرستار در چنین موقعیتهایی جان چند نوزاد را نجات میدهد، در واقع نمونهای از همان آمادگی و مسئولیتپذیری است که او به شکل کلی برای جامعه مطرح کرده.
این خبر همچنین میتواند بحث قدردانی از نیروی انسانی را دوباره به مرکز توجه بیاورد. اگر پیامهای اینچنینی تبدیل به رویه شود—از حمایت عملی در بیمارستانها تا دیدهشدن نقش واقعی پرستاران—آن وقت انگیزه از سطح احساس و همدلی، به سطح بهبود شرایط کار و کیفیت خدمات تبدیل میشود.
در نهایت، آنچه در این ماجرا برجسته است، ترکیب دو پیام همزمان است: یکی از جنس انسانی و درمانی، یعنی نجات ۳ نوزاد؛ و دیگری از جنس کلان، یعنی تاکید بر اینکه باید برای روزهای دشوار آماده بود. Misryoum این حادثه را به عنوان یادآوری قدرشناسی از کسانی میبیند که در لحظههای حساس، به جای شعار، عمل میکنند.