Het ruikt hier in de haven nog steeds naar een mengeling van zilt water en die doordringende, chemische geur van diesel. Vorige week donderdag liep het mis bij het Deurganckdok, toen een schip van rederij MSC tijdens het bunkeren — of ja, tanken, hoe je het ook noemt — begon te lekken. Het resultaat? Een stilgevallen scheepvaartverkeer en een vlek die zich koppig blijft uitbreiden.
Misryoum heeft vernomen dat de rechtbank nu officieel een expert van de Nautische Commissie heeft aangesteld. Deze persoon moet de schade in kaart brengen. Het is cruciaal, want op basis van dat rapport moet straks duidelijk worden wie de rekening mag betalen. Of wie er verantwoordelijk is, in elk geval. De rechtbank zelf houdt zich er verder buiten, die zeggen eigenlijk: ‘wij wijzen de expert aan, de rest is niet aan ons.’ Een tikkeltje afstandelijk, maar goed.
De natuur is het voornaamste slachtoffer. Vooral het Galgenschoor aan de rechteroever heeft een flinke klap gekregen, van Lillo tot aan de sluizen bij Zandvliet en Berendrecht. Op de linkeroever valt het dan weer mee, althans, dat zeggen ze nu. Maar de realiteit is soms weerbarstig: er zijn vandaag ook al sporen gevonden in Zeeuwse natuurgebieden, helemaal ten noorden van de Westerschelde. Het verspreidt zich sneller dan men aanvankelijk dacht, of misschien ook niet, het is altijd lastig in te schatten met het getij.
Ondertussen wordt er in de haven nog steeds hard gewerkt om de boel schoon te krijgen. Een monnikenwerk, zo lijkt het. Het schip dat het lek veroorzaakte, ligt daar nog steeds, al zou dat na de controle van de expert eventueel vrijgegeven kunnen worden. Al moet dat nog maar blijken.
Ook natuurverenigingen zitten niet stil. Morgen vroeg trekken ze de Hedwigepolder in voor een eigen opruimactie.
Het is een droevig gezicht, die zwarte randen langs het water. En de hinder voor de scheepvaart? Die blijft voorlopig gewoon aanhouden. Men blijft maar hopen dat de schade beperkt blijft tot wat we nu zien, maar de tijd zal het leren. Of de natuur het snel te boven komt, is nog maar de vraag.